திருப்புகழ் 1303 · வாரிமீ தேயெழு திங்களாலே

பொருள் · Meaning

இது காதலில் வாடும் பெண்ணின் சார்பில் பாடப்பட்ட சிறிய பாடல். கடலின் மேல் எழும் நிலவாலும், மன்மதன் எய்த அம்பாலும், உலகம் முழுதும் பழித்துப் பேசும் தன்மையாலும், பாவியான என் உயிர் மயங்கலாமோ என்று அவள் கேட்கிறாள். சூரனின் நீண்ட மார்பைத் துளைத்த வேலனே, ஒளியே, மயில் மேல் அமர்ந்த அரசனே, பெரிய ஐராவத யானை வளர்த்த தெய்வானையை மணந்த மார்பனே, மும்மூர்த்திகளுக்கும் தேவர்களுக்கும் தலைவனே என்று முருகன் போற்றப்படுகிறான்.

This short song is sung on behalf of a girl pining in love. Should my sinful life swoon away, she asks, because of the moon rising over the sea, the arrows Manmatha has shot and the way the whole world gossips about me? Murugan is praised as the spear-bearer who pierced Suran's broad chest, the Light, the King seated on the peacock, the one whose chest wedded Deivanai, raised by the great elephant, and the Lord of the three great gods and of the devas.