Soliloquy · காமத்துப்பால் · கற்பியல் · குறள் 1241–1250
அஃதாவது, ஆற்றாமை மீதூரத் தனக்கு ஓர் பற்றுக்கோடு காணாத் தலைமகள் தன் நெஞ்சொடு செய்திறன் அறியாது சொல்லுதல் . இஃது, உறுப்புக்கள் தம் நலனழிந்தவழி நிகழ்வதாலின், உறுப்பு நலன் அழிதலின்பின் வைக்கப்பட்டது.
Ninaiththondru Sollaayo Nenje Enaiththondrum
Evvanoi Theerkkum Marundhu
நெஞ்சே! ( காதலால் வளர்ந்த) இத் துன்ப நோயைத் தீர்க்கும் மருந்து ஏதாவது ஒன்றை நீ நினைத்துப் பார்த்து எனக்குச் சொல்ல மாட்டாயோ?
— மு. வரதராசனார்
Kaadhal Avarilar Aakanee Novadhu
Pedhaimai Vaazhiyen Nenju
என் நெஞ்சே! வாழ்க! அவர் நம்மிடம் காதல் இல்லாதவராக இருக்க, நீ மட்டும் அவரை நினைந்து வருந்துவது உன் அறியாமையே!
— மு. வரதராசனார்
Irundhulli Enparidhal Nenje Parindhullal
Paidhalnoi Seydhaarkan Il
நெஞ்சே (என்னுடன்) இருந்து அவரை நினைந்து வருந்துவது ஏன்? இந்தத் துன்பநோயை உண்டாக்கியவரிடம் இவ்வாறு அன்பு கொண்டு நினைக்கும் தன்மை இல்லையே!
— மு. வரதராசனார்
Kannum Kolachcheri Nenje Ivaiyennaith
Thinnum Avarkkaanal Utru
நெஞ்சே! நீ அவரிடம் செல்லும்போது என் கண்களையும் உடன் கொண்டு செல்வாயாக; அவரைக் காணவேண்டும் என்று இவை என்னைப் பிடுங்கித் தின்கின்றன.
— மு. வரதராசனார்
Setraar Enakkai Vitalunto Nenjeyaam
Utraal Uraaa Thavar
நெஞ்சே! யாம் விரும்பி நாடினாலும் எம்மை நாடாத அவர் நம்மை வெறுத்து விட்டார் என்று எண்ணிக் கைவிட முடியுமோ?
— மு. வரதராசனார்
Kalandhunarththum Kaadhalark Kantaar Pulandhunaraai
Poikkaaivu Kaaidhien Nenju
என் நெஞ்சே! ஊடியபோது கூடி ஊடல் உணர்த்த வல்ல காதலரைக் கண்டபோது நீ பிணங்கி உணர மாட்டாய்; பொய்யான சினங்கொண்டு காய்கினறாய்.
— மு. வரதராசனார்
Kaamam Vituondro Naanvitu Nannenje
Yaano Poreniv Virantu
நல்ல நெஞ்சே! ஒன்று காமத்தை விட்டு விடு; அல்லது நாணத்தை விட்டு விடு; இந்த இரண்டையும் பொறுத்துக் கொண்டிருக்க என்னால் முடியாது.
— மு. வரதராசனார்
Parindhavar Nalkaarendru Engip Pirindhavar
Pinselvaai Pedhaien Nenju
என் நெஞ்சே! பிரிவுத் துன்பத்தால் வருந்தி அவர் வந்து அன்பு செய்ய வில்லையே என்று ஏங்கி பிரிந்தவரின் பின் செல்கின்றாய் பேதை.
— மு. வரதராசனார்
Ullaththaar Kaadha Lavaraal Ullinee
Yaaruzhaich Cheriyen Nenju
என் நெஞ்சே! காதலர் உன் உள்ளத்தில் உள்ளவராக இருக்கும்போது நீ அவரை நினைத்து யாரிடம் தேடிச் செல்கின்றாய்?
— மு. வரதராசனார்
Thunnaath Thurandhaarai Nenjaththu Utaiyemaa
Innum Izhaththum Kavin
நம்மோடு பொருந்தி இருக்காமல் கைவிட்டுச சென்ற காதலரை நெஞ்சில் வைத்திருக்கும்போது இன்னும் மெலிந்து அழகை இழந்து வருகின்றோம்.
— மு. வரதராசனார்