அதிகாரம் 124 · உறுப்புநலன் அழிதல்

Wasting Away · காமத்துப்பால் · கற்பியல் · குறள் 1231–1240

Thanks
பயிற்சி
அதிகார முன்னுரை · பரிமேலழகர்

அஃதாவது, தலைமகள்தன் கண்ணும், தோளும், நுதலும் முதலாய அவயவங்கள் தம் அழகு அழிதல் . இஃது இரக்கம் மிக்குழி நிகழ்வதாகலின், பொழுது கண்டு இரங்கலின் பின் வைக்கப்பட்டது.

குறள் 1231

Sirumai Namakkozhiyach Chetchendraar Ulli

Narumalar Naanina Kan

இத்துன்பத்தை நமக்கு விட்டு விட்டுத் தொலைவில் உள்ள நாட்டுக்குச் சென்ற காதலரை நினைந்து அழுதமையால் கண்கள் அழகு இழந்து நறுமலர்களுக்கு நாணி விட்டன.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1232

Nayandhavar Nalkaamai Solluva Polum

Pasandhu Panivaarum Kan

பசலை நிறம் அடைந்து நீர் சொரியும் கண்கள், நாம் விரும்பிய காதலர் நமக்கு அன்பு செய்யாத தன்மையைப் ( பிறர்க்குச்) சொல்வன போல் உள்ளன.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1233

Thanandhamai Saala Arivippa Polum

Manandhanaal Veengiya Thol

கூடியிருந்த காலத்தில் மகிழ்ந்து பூரித்திருந்த தோள்கள், ( இப்போது மெலிந்தும்) காதலருடைய பிரிவை நன்றாக அறிவிப்பவை போல் உள்ளன.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1234

Panaineengip Paindhoti Sorum Thunaineengith

Tholkavin Vaatiya Thol

துணைவர் விட்டு நீங்கியதால் பழைய அழகு கெட்டு வாடிய தோள்கள், பருத்த தன்மை கெட்டு மெலிந்து வளையல்களும் கழலச் செய்கின்றன.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1235

Kotiyaar Kotumai Uraikkum Thotiyotu

Tholkavin Vaatiya Thol

வளையல்களும் கழன்று பழைய அழகும் கெட்டு, வாடிய தோள்கள் (என் துன்பம் உணராத) கொடியவரி்ன கொடுமையைப் பிறர் அறியச் சொல்கின்றன.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1236

Thotiyotu Tholnekizha Noval Avaraik

Kotiyar Enakkooral Nondhu

வளையல்கள் கழன்று தோள்களும் மெலிவடைவதால் (அவற்றைக் காண்போர்) காதலரைக் கொடியவர் என்று கூறுவதைக் கேட்டு வருந்துகின்றேன்.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1237

Paatu Perudhiyo Nenje Kotiyaarkken

Vaatudhot Poosal Uraiththu

நெஞ்சே! கொடியவர் என்று சொல்லப்படுகின்ற காதலர்க்கு என் மெலிந்த தோள்களின் ஆரவாரத்தை உரைத்து, அந்த உதவியால் பெருமை அடைவாயோ?

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1238

Muyangiya Kaikalai Ookkap Pasandhadhu

Paindhotip Pedhai Nudhal

தழுவிய கை‌களைத் தளர்த்தியவுடனே, பைந்தொடி அணிந்த காதலியின் நெற்றி, ( அவ்வளவு சிறியதாகிய பிரிவையும் பொறுக்காமல்) பசலை நிறம் அடைந்தது.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1239

Muyakkitaith Thanvali Pozhap Pasapputra

Pedhai Perumazhaik Kan

தழுவுதலுக்கு இடையே குளி்ந்த காற்று நுழைய, காதலியின் பெரிய மழை போன்ற கண்கள் பசலை நிறம் அடைந்தன.

— மு. வரதராசனார்

குறள் 1240

Kannin Pasappo Paruvaral Eydhindre

Onnudhal Seydhadhu Kantu

காதலியின் ஒளி பொருந்திய நெற்றி, பசலை நிறம் உற்றதைக் கண்டு, அவளுடைய க்ண்களில் பசலையும் துன்பம் அடைந்து விட்டது.

— மு. வரதராசனார்

Say thanks