Complainings · காமத்துப்பால் · கற்பியல் · குறள் 1161–1170
Maraippenman Yaaniqdho Noyai Iraippavarkku
Ootruneer Pola Mikum
இக் காமநோயைப் பிறர் அறியாமல் யான் மறைப்பேன், ஆனால் இது இறைப்பவர்க்கு ஊற்று நீர் மிகுவது போல் மிகுகின்றது.
— மு. வரதராசனார்
Karaththalum Aatrenin Noyainoi Seydhaarkku
Uraiththalum Naanuth Tharum
இக் காமநோயைப் பிறர் அறியாமல் முற்றிலும் மறைக்கவும் முடியவில்லை, நோய் செய்த காதலர்க்குச் சொல்வதும் நாணம் தருகின்றது.
— மு. வரதராசனார்
Kaamamum Naanum Uyirkaavaath Thoongumen
Nonaa Utampin Akaththu
துன்பத்தைப் பொருக்காமல் வருந்துகின்ற என் உடம்பினிடத்தில் உயிரே காவடித்தண்டாகக் கொண்டு காமநோயும் நாணமும் இருப்பக்கமாக தொங்குகின்றன.
— மு. வரதராசனார்
Kaamak Katalmannum Unte Adhuneendhum
Emap Punaimannum Il
காமநோயாகிய கடல் இருக்கின்றது. ஆனால் அதை நீந்திக்கடந்து செல்வதற்கு வேண்டிய காவலான தோணியோ இல்லை.
— மு. வரதராசனார்
Thuppin Evanaavar Mankol Thuyarvaravu
Natpinul Aatru Pavar
( இன்பமான) நட்பிலேயே துயரத்தை வரச் செய்வதில் வல்லவர். ( துன்பம் தரும் பகையை வெல்லும்) வலிமை வேண்டும்போது என்ன ஆவாரோ?
— மு. வரதராசனார்
Inpam Katalmatruk Kaamam Aqdhatungaal
Thunpam Adhanir Peridhu
காமம் மகிழ்விக்கும்போது அதன் இன்பம் கடல் போன்றது; அது வருத்தும்போது அதன் துன்பமோ கடலைவிடப் பெரியது.
— மு. வரதராசனார்
Kaamak Katumpunal Neendhik Karaikaanen
Yaamaththum Yaane Ulen
காமம் என்னும் வெள்ளத்தை நீந்தியும் அதன் கரையை யான் காணவில்லை; நள்ளிரவிலும் யான் தனியே இருக்கின்றேன்.
— மு. வரதராசனார்
Mannuyir Ellaam Thuyitri Aliththiraa
Ennalladhu Illai Thunai
இந்த இராக்காலம் இரங்கத்தக்கது; எல்லா உயிரையும் தூங்கச் செய்துவிட்டு என்னை அல்லாமல் வேறு துணை இல்லாமல் இருக்கின்றது.
— மு. வரதராசனார்
Kotiyaar Kotumaiyin Thaamkotiya Innaal
Netiya Kazhiyum Iraa
( பிரிந்து துன்புறுகின்ற) இந்நாட்களில் நெடுநேரம் உடையனவாய்க் கழிகின்ற இராக்காலங்கள், பிரிந்த கொடியவரின் கொடுமையை விடத் தாம் கொடியவை.
— மு. வரதராசனார்
Ullampondru Ulvazhich Chelkirpin Vellaneer
Neendhala Mannoen Kan
காதலர் உள்ள இடத்திற்கு என் மனத்தைப்போல் செல்ல முடியுமானால், என் கண்கள் இவ்வாறு வெள்ளமாகிய கண்ணீரில் நீந்த வேண்டியதில்லை.
— மு. வரதராசனார்